2022 - Ameliyat Sonrası Koşmaya devam

2021 yılı benim için, sağlık yönünden iyi geçmedi.
Yıl içinde, Şubat başında, bel fıtığı ameliyatı olmak zorunda kaldığımı daha önce yazmıştım.

(Bel Fıtığı Ameliyatı Sonrası Koşmak - Old-Runner tarafından #34 - @okanakcay ’a tekrar teşekkürler)

6 ay boyunca hiç koşamadım. Bundan sonra “hiç koşamayacakmışım” zannettiğim dönemler hatta bunu “kabullendiğim” anlar oldu.

Ama pes etmedim. Doktorumun kontrolünde (…tamam, kendisine biraz baskı yapmış olabilirim koşmaya tekrar başlamak için… :))) Eylül 2021 başında (yürü-koş) denemelerine başladım. Halen tam iyileşmiş değilim. Ama acelem yok, sabırla devam edeceğim.

Koştuğum mesafenin azlığı – çokluğu umurumda değil.
Düşük hızda koşuyor olmak umurumda değil.
20-25 km üzerindeki yarışlara katılamayacak olmam umurumda değil.
Her şeye rağmen hala “koşabiliyorum” ya, bu yeter bana.

Koşulların ve bünyemin izin verdiği süre boyunca da koşmaya devam edeceğim. Çünkü koşmak iyi geliyor.

Hepinize iyi yıllar. Gönlünüzce, keyfinizce, kendinizle yarışacağınız bir yıl olsun.

2022, bekle bizi.

Yollarınla, parkurlarınla, dağlarınla, patikalarınla bekle…

14 Beğeni

koşularınızı strava’dan takipteyim :slight_smile:

acele yok koşmaya devam. mesafe hız önemli değil, o ameliyat ve hastalık üzerine bile bi şekilde koşmak için koltuktan kalktığınızda dünya nüfusunun belki de %98’inin önüne geçmiş oluyorsunuz.

her şeyin daha iyiye gittiği bi yıl olur umarım herkese…

4 Beğeni

Çok teşekkürler. Henüz tam hazır olmadan İDA’15k koşunca, stres kırığı oluştu. 3 hafta dinlendirdim. Şimdi yavaştan, sabırla devam. Koşusuz kalan bünyenin hayat damarlarından biri kopmuş demektir :blush:

6 Beğeni

Yenilmek başka , pes etmek bambaşka. Daha kaç kere yeniliriz bilmiyorum ama bir kere bulaştık bu sevdaya sanırım kara toprağa kadar devam :grinning_face_with_smiling_eyes: Kendinize çok iyi bakın daha güçlü dönmeniz dileğimle.

2 Beğeni

herkese merhaba,

benzer hikayeleri okumak ümit verici oluyor. 2018’de fazla kilolarımdan dolayı koşmaya başladım, 2021 şubat ayında l4-l5 ve l3-l4 bölgesinden bel fıtığı ameliyat oldum. (yaklaşık 3 sene boyunca haftada 5 kez toplamda 35k civarında koşuyordum)

beklentim ameliyattan 4 ay sonrasında koşulara geri dönebilmekti ancak beklediğim seviyede değilim ne yazık ki… ameliyattan sonra 10. gününde doktorumun onayıyla yürüyüşlere başladım.

haftada en az 4 gün yürüyüş yaptım, evde yapmamı istedikleri bel - kalça kuvvetlendirici hareketleri aşırı düzenli bir şekilde yaptım. şimdi haftada 1 ya da 2 gün 5k koşuyorum. eskisine göre çok çok daha yavaş ve mutlaka yumuşak zeminde yapıyorum koşuları.

şu anda 1 yıl geçmesine rağmen koştuktan sonraki gün belimde sancı ve tutukluk gibi bir ağrı oluyor. daha iyi hissetsem mesafeyi arttıracağım ama kabul etmesi zor olsa da bir daha 20k ve üstü koşuları yapamayacakmışım gibi duruyor. moralimi bozmamaya çalışıyorum.

bu arada doktorlarınızın görüşünü de paylaşabilirseniz sevinirim. 20 yıldır fıtığı olan biri olarak 4 farklı beyin cerrahına gittim. 19 yaşında ilk teşhis konulduğunda milli sporcuydum ve lisanslı spor hayatım bu yüzden sona erdi.

görüştüğüm doktorlardan 2 tanesi koşmaya kesinlikle karşıyken 2 tanesi de yapabilirsin ama önermem (sadece benim fıtığımın yapısında dolayı değil genel olarak omurga sağlığı açısından değerlendirdiklerinde) diyorlar :slight_smile: e sen hala neyi zorluyorsun be adam sorusuna mantıklı bir cevabım yok.

bir gün gelecek ve bir ultrada 100k bitireceğim inancımı korumaya çalışıyorum.

4 Beğeni

Merhaba Sevgili DORUK ;

Öncelikle geçmiş olsun.

Kendi adıma, öncesinde sinyaller vermiş olsa bile, antrenman dozumu düşürmediğim için yani benim hatam nedeniyle L4-L5 fıtığım patladı. Üstelik bir interval koşu sırasında patladı. Buna rağmen “acil ve zorunlu” olduğum bel ameliyatından önce ve sonra doktoruma sorduğum soru şuydu.

YİNE KOŞABİLECEK MİYİM? NE ZAMAN KOŞARIM?

Bu nedenle yorumunuzdaki

cümleniz üzerine paylaşıyorum buna ilişkin deneyimlerimi.

Ama hemen belirteyim ki ben bir hekim değilim. Yani yazacaklarım tıbbi doğrular değil, doğruluğu kanıtlanmış öneriler de değil. Sadece kişisel deneyimlerim.

Hekim değilim ama avukat olarak sağlık hukuku alanında hekim-özel hastane danışmanlığı ağırlıklı çalışıyorum. Dolayısıyla bir çok hekim arkadaşım var ve kendileri koşmuyor-spor yapmıyor-yapamıyor olsalar da, benim spora ve son 5 yıldır koşuya olan ilgimi biliyorlar. İşte bu hekim arkadaşlarımın, ameliyatımı yapan dahil, yukarıda yazdığım soruya verdikleri cevap genel olarak şu şekildeydi.

1- Koşmasan daha iyi ama koşacağını biliyoruz.

2- Bu nedenle en azından ilk 3 ay koşma. Ama bu arada ve sonrasında bel-bacak kaslarını güçlendir. Kasların güçlensin ki omurgaya olan yük azalsın. Gerekirse spor fizyoterapistinden destek al (aldım)

3- Fıtık ameliyatı öncesi ve sonrasında, erkek hastaların çoğu (halı saha maçı yapabilir miyim?) kadın hastaların çoğu (tenis oynayabilir miyim?) diye soruyor. Onlara verdiğimiz cevap (evet oynayabilirsiniz ama asla sahanın yıldızı olmaya kalkmayın). Koşucu olarak sen de bunu kendine uyarla.

4- Her hastanın durumu farklıdır. Senin ameliyatına neden olan fıtığın SİNİRE kalıcı zarar verip vermediği veya ne kadar zarar verdiği önemli. Sinir ölmüşse geri gelmez. Ama hasarlı ise yani ölmemiş ama zarar almışsa, aldığı zarara göre, günde maksimum 1 mm iyileşir. Dolayısı ile koşulara dönüşün, aldığın zarara ve sinirin kendini onarma süresine bağlı. Bu nedenle acele etme. 3 ay yetmezse daha çok bekle ( bana yetmedi, 6 ay sonra yürü koşlara başladım. Hala da sol bacağımdan tam randıman aldığım söylenemez. bel ki bundan böyle hep böyle olacak. Bilemiyorum.

5- Fıtık “tek bir hareketle” patlamaz. Bir birikim sonucudur. Son hareket bardağı taşıran damladır. Bu nedenle bundan sonra AYNI HAYAT STANDARDINI, AYNI KOŞU PERFORMANISINI devam ettirirsen, mutlaka nükseder veya başka bir diskteki fıtık da patlar. Bunu bil, koşu programını, dozunu, yaşamını buna göre yap.

Ben de bu genel bilgilere göre yeni koşu-spor yaşamımı düzenlemeye çalışıyorum.

Koşuforum sitesinde OLDRUNNER ismini alsam da aslında 57 yaşındayım ve kabul edelim ki koşu için çok da OLD sayılmam :)) Dolayısıyla daha uzun yıllar boyunca koşmak istiyorum daha doğrusu KOŞU KEYFİNDEN mahrum kalmak istemiyorum. Bunun için de;

=) Koşu hızımı çok düşürdüm. Pace derdim yok artık. 6-7 pace arası koşular yetiyor. Koşabiliyor olmak bile tek başına güzel.
=) Hafta için antrenmanlarımı 6-8 km arasında tutuyorum. Hafta sonları ise 10-12 km lik bir doğa koşusu- trail ekliyorum programa.
=) Bir dolu bir boş koşuyorum. Boş günlerde evde kondüsyon bisikleti-kardiyo yapıyorum…
=) Her gün ama her gün mutlaka 15 dakikalık bir (bel bölgesi için önerilen hareketler ağırlıklı olmak üzere) statik esneme yapıyorum. Koşu günlerinde ise koşu öncesi 10 dakikalık dinamik ısınmayı asla ihmal etmiyorum.
=) Bir de günlük yaşamda eğilme, kalkma, uzanma, yatağa yatış-kalkış gibi rutinleri BEL FITIĞI İÇİN önerilen şekilde (internette bulabilirsiniz) yapıyorum.

Yarışlara da katılacağım elbette ama maksimum 20-25 km lik yarışlar olacak bunlar. Daha uzunu gereksiz artık. Ameliyat öncesinde koştuklarımla yetineceğim. Katılacağım yarışlarda da derece yapmak, yaş kategorisinde kürsüye çıkmak gibi hedeflerim yok. Keyif için koşup, keyif için yarışacağım.

Ama son bir MAROTON koşacağım. Çünkü İstanbul ve İzmir maratonlarında birer kez koşmuştum. MARATONCU olmak için en az 3 marataon gerekiyor ya, son bir tane kaldı. Onu da, kendimi hazır hissettiğimde, maratonun çıktığı yerde ATİNA’ da koşmayı hedefliyorum. Öncekileri 4 saati biraz aşacak şekilde ( 4.18.00 ve 4.38:00) koşmuştum. Son maratonumu 5,5 - 6 saat gibi bir sürede koşmayı hedefliyorum.

Yaşamak, her şeye rağmen güzel ve koşu bizim için daha da güzel kılıyor yaşamayı. O zaman “ameliyatlı” olduğumuzu bilerek, buna uygun şekilde koşmaya devam.

Sağlıcakla ve koşuyla kalın…

7 Beğeni