Team Kronos’un 15.kez düzenleyeceği ve 3 Mayıs 2026’da yapılacak olan Aydos Trail Run (15.Ultimate Aydos Patika Koşusu) kayıtları açılmış. Bu yıl parkurlarda değişiklik yapılmış gibi görünüyor, 5K, 10K, 20K ve 44K parkurları var.
5K parkurunda toplam 140 metre, 10K parkurunda toplam 324 metre, 20K parkurunda toplam 805 metre ve 44K parkurunda toplam 1700 metre yükselti kazanımı görünüyor. Çıkılan maksimum yükseklik 537 metre tabi ki 
Detaylar buradan incelenebilir.
Aydos ufacık bir yer olduğu için 44K parkur çıkarmak biraz zorlama olmuş. Parkur bir çok noktada birbiri ile kesişiyor. Her yerden shortcut yapılabilir. O yüzden bir çok noktada mutlaka çip okunması gerekir. Başta, ortada ve sonda çip okuma olacaksa olmaz. Ama ne kadar checkpoint konsa da ben şimdiden eminim o yarış sonrası çok fazla şikayet olacaktır
geçen sene harika bir yarış olmuştu. ama finish beslenmesini beğenmemiştim sadece. bu sene takvimi epey ileriye atmışlar. sanırım oruç ve geçen seneki hava şartlarından kaynaklı olarak. 44K parkurunu çok merak ediyorum. diğerlerinde sıkıntı olmaz. ama çakışma vs olursa koşucular açısından sıkıntı olur. yol vermeyi bilmeyen, single tracklarda parkuru kilitleyen konusunda sıkıntı yaşanmaz umarım.
Aydos’taki bütün single track’leri uc uca eklesen en fazla 2,3K eder 
Sıkıntı olmaz bence
Dostum geçen seneki sıkışmayı görmedin sanırım 
Ben derenin içinden çamurun ortasından bataklığın içinden koşarak uzaklaşabildim oradan
Ben her haftasonu Aydos’ta koştuğum için bu organizasyona senelerdir katılmıyorum. Dediğin geçiş başlangıçtan hemen sonra ise orası aslında yukardaki su dolum tesisine yakın yerleşim yerlerinin kanalizasyonu 
Üzgünüm ama maalesef öyle. 2010’larda orada 2,3 ev varken şimdi mahalle oldu. Onların bütün atıkları o dere vasıtası ile göle akıyor. Bu durumda ben olsam en önden başlardım yarışa. Bakalım ben de belki 44K koşarım bu sefer
Keşke bu bilgiyi vermeseydin dostum 
dümdüz çamurlu su sanıp ne güzel koşuyordum
O zaman parkurda görüşmek dileğiyle Sen önden çık takip edeceğim
Kanalizasyon detayını öğrenmeseydim iyiydi.
44k ya kayıt oldum ama oldukça ürküyorum.
10K etabına kaydoldum. Aydos’a daha önce hiç gitmedim bu mesafenin rotasında en tepeye çıkılmış oluyor mu acaba?
20k etabı zirveye çıkıyor .
Yarışın başladığı yerden zirve git gel max.14km civarı tutar.
Bugün 20K parkurunda yaristim.Zemin cogunlukla çamurdu.Zirveye çıkarken yağış ve fırtına şiddetini artırdı.1 saat 58 dakikada tamamlayabildim.Kitin içinden sadece buff cikti.Yaris sonunda ise su-simit-pohaca vardı.
Bu havada dışarıda mücadele edenler varmış gerçek trail koşusu dedikleri zaten böyle olmalı. Korunaklı bir yerde yarış sonunda çay simit iyi giderdi. koşularinizda başarılar.
20k parkurundaydım, benim için Herşey gerçekten çok zordu. Ama yine de güzeldi belki seneye istediğim gibi bir koşu çıkarabilirim. Kesinlikle balçıkta antrenman yapmam lazım, ayrıca onlar nasıl iniş çıkışlar. 
Bugün sabah Üsküdar da “ İstanbul’u koşuyorum " düzenlendi.
Hafiften tatlı sağanak ıslattı bizi , asfaltta biriken suların etrafından geçenleri, su sıçramasıdan endişe edenleri, panço yağmurluk ile koşanları Aydos’a bıraksak hayatta kalmazlar 
zemini, havası her şeyiyle epey zorluydu. 10k bile yıprattı ki 20 ve 43’ü düşünemiyorum. Sağlıklı tamamlayabilen herkesin ayağına sağlık.
yarış sonrası için ise böyle bir hava öngörülüyor iken sadece 43k değil diğer tüm herkese sıcak çorba verilebilirdi zira zaten kayıt ile katılımcı sayısı 1/3 oranındaydı.
Organizasyonun sponsoru olmadığı için çok eksikleri vardı. Kit içinden sadece buff çıktı. Gıda,içecek vs hiçbir şey yoktu. Bitişte sadece taş gibi simit,margarinli poğaça ve izotonik içecek olması da çok yetersizdi. Bitişte sadece 43K lara çorba,içecek,çay olması da saçmaydı. Seneye katılmayacağım.
43K parkurundaydım.Zorlu hava şartlarına rağmen çok keyif alarak koştum.Parkurdaki işaretlemeler gayet iyiydi.Bir çok önemli noktada kötü havaya rağmen bekleyen görevli/gönüllülere de gerçekten saygı duydum.Biz koşuculardan daha zordu yaptıkları iş.CP lerin biraz daha zenginleştirilmesiyle çok güzel bir yarış haline geleceğini düşündüğüm bir organizasyon oldu.
Yarışlardan beklentilerimiz farklı olabiliyor. Aydos Trail Run, hep anlatılan ve benim yaşayamadığım Çekmeköy günlerinin ruhunu devam ettiren bir yarış. İngilterede gördüğüm fell races kıvamında, İstanbul ve çevresinde yaşayan yarışmacıların çok uzun yollara ve büyük masraflara girmeden antrenman yapmasını amaçlıyor benim anladığım kadarıyla. Burada bence önemli olan yarış öncesi vaat edilenlerle yarışta gördüklerimizin olabildiğince eşit kalması. Kit ve cplerdeki yiyecek içecek de yarıştan önce söylenenle uyuşuyordu.
Bence bu yarışın en önemli organizasyonu, karışık bir parkurda koşucuların parkuru olması gerekeen şekilde koşmalarını sağlamaktı. Gerçekten zor iş. Herkesçe bilinen bir parkur olduğu için kestirme yapmak, ya da parkurda aynı yerlere girdiğimiz için kafa karışıp yanlış yerlere koşmak oldukça olasıydı. Tüm kilit noktalarda görevliler vardı ve çip okuma yerleeri oldukça kritik noktalara yerleşmişti. Cp sayısı ise bana gereğinden de fazla geldi.
Onlarca kişi, tek beklentileri bizim güzel zaman geçirmemiz olması adına soğuk ve yağışlı bir günde çok da pozitif bir şekilde gönüllü olarak parkurdaydı. Buradan tüm gönüllülere canı yürekten çok teşekkür ederim.
Yarışa gelecek olursak, artık oldukça hedefsiz bir koşucu olarak, dayanıklılık ve acı mağarasında dibi görmek adına genel olarak çalışıyorum. Hem bu yüzden, hem de video içerik oluşturmak adına oldukça sık yarışıyorum/uzun koşular yapıyorum ve bu durumdan memnunum. Aslında yarış sabahı bacakları oldukça tazelenmiş hissediyordum. Son günlerde güzel uykular çekmiştim. Yarışta amacım bacaklar fresh kalırsa rekabetin içinde kalmak, kalamazsam da bu yarışı yürümeden bitirebilmekti. 42 kmlik bir yarışı yürümeden bitirmek kolay ama Aydos’un yokuşları malum.
İlk zirve çıkışını keyifle yaptım. İnişe geçtiğimizde bacakların dönmesi gerektiği gibi dönmediğini fark ettim. Yine de bir süre ön grupta tutunmaya devam ettim. Fakat ilk turu bitirdiğimizde acı çekmeye başlamıştım ve sürekli koşma hedefine odaklanmak durumunda kaldım. Yarışın ilk turunda 600 metre eğim kazanıyoruz. Klasik zirve parkuru. Asıl zorlu kısım ikinci turda başlıyor. Bir de ikinci turda o kadar yıldır Aydosta koşmama rağmen bilmediğimiz patikalara giriyoruz. Değmeyin keyfime
Single tracklerden sonra zirveye çıkış başlıyor. Artık gözlemevini görüyorum ama yere içelim diye sular konulmuş. Allah allah diyorum, zaten şurası CP niye koymuşlar ki, neyse suyum da azaldı bir içeyim. Haritayı yanlış okumuşum. Sert bir iniş ve daha sonra trafonun ordan sert bir çıkışa başlıyoruz. İyi ki içmişim o suyu. O çıkışta artık hamstringlerim bırak beni diye bağırıyor. Ben de yukarıya çıkınca alacağım kafeinle kendimi avutuyorum. KM 30 ve CPye ulaşıyorum. Vücuduma verdiğim sözü zirvede tutuyorum. Durduğum tek CP de burası oluyor. Tuz ve kola da alıyorum.
Kafein biraz iyi geliyor. Ama biraz. Acı baki. Her yokuş bir acaba yürümek zorunda kalır mıyım korkusu. Tempo iyice düşüyor. Fakat yürümeden sona doğru geliyorum.
Valla çok zorlandım. Ama sonuçtan da memnunum. Parkurda çamur her ne kadar beklediğimden az olsa da yine de ayağım çamura bulanmış bir şekilde bitiriyorum. Birçok tanıdık ile sohbet ediyorum.
Bir de bu yarışta o kadar selam aldım ki, çektiğim videoların böyle güzel sonuç vermesi beni son derece mutlu ediyor. O yüzden eve gelince hiç beklemeden yarış için çektiğim videoyu hazırlıyorum. Videoya buradan ulaşabilirsiniz:
Herkese çok teşekkürler.
bu koşu için fotoğraf paylaşımı olacak mı acaba? çeken görmediğim için merak ettim açıkçası.
az da olsa fotoğrafçı vardı parkurda…