Kırdım, Geçtim.
6. Uluslar Arası Mersin Maratonu
Tam olarak ne zaman kayıt yaptırdım, ne zaman kayıt olmayı düşündüm hatırlamıyorum ama her şeyin Saim abi’nin başının altından çıktığından adım gibi eminim.
…
Tarih 15.12.2024 Pazar, Saat 07:00…
Gece çok iyi uyumuştum. Garmin Connect’e göre 9 saat, 24 dakika. Her zaman yaptığım gibi tüm malzemelerimi geceden hazırlamıştım. Hızlı bir şekilde giyinip kahvaltı öncesi bir magznezyum ve bir demir hapı alıp aşağıya indim. 10 kilometre koşusu erken başlayacağı için kahvaltı salonu oldukça doluydu zaten bende fazla bir şey yemeyecektim. Akşam neredeyse 1,5 pizza yemiş üstüne 1 supangle gömmüştüm. İki ince dilim ekmek, yarım simit, 2 parça kutu bal ve 2 adet yumurtanın sarısını yedim. Otelimiz start noktasına çok yakın olduğu için lobide diğer koşucularla sohbetler ettik ve yine kendi adıma yazıyorum çok değerli bilgiler edindim. Yavaş yavaş start alanına doğru yürüyüşe geçtik, Mersin sahilinde hafif bir rüzgar vardı, Gök yüzü masmaviydi. Çok ama çok uzun zamandır hayalini kurduğum 03:45 barajını artık param parça etmenin zamanı gelmişti. 03:52 üzerime bir sakız gibi yapışmıştı. Özellikle 3 Kasım 2024’teki İstanbul Maratonu’nda elde ettiğim 03:52:43’lük derecemin, 8 Kasım 2020 tarihindeki 03:52:17’lik en iyi dereceme bu kadar yakın olması ve benim sadece evet sadece 26 saniye gibi bir süre ile kişisel en iyi maraton derecemi kaçırmış olmam beni çok ama çok üzmüştü. Kişisel en iyi derecemi düşürmek, o günden beri zihnimi meşgul eden büyük bir hedefti. Bugün, bu hedefin gerçeğe dönüşme günüydü. Serkan abi ile konuşurken keşke 03:45’te bir pacer olsaydı onu takip etseydim her şey çok daha rahat olur dedim. Dur ben ayarlayacağım dedi. Süleyman SANCAKTUTAN abi’nin 03:45 ile antrenman yapacağını benimde onun peşinden ayrılmazsam kesinlikle 03:45 barajını kıracağımı söyledi. Süleyman abi ile tanıştık. Oldukça iri yapılı, uzun boylu birazda kilolu birini karşımda görünce ilk başta kafamda bir soru işareti belirmedi desem yalan olacak. Ancak oda ne?
…
Maraton başladığında Süleyman abinin ne kadar güçlü olduğunu görünce ona olan güven hissim artıyor ve bu iş bitti diyorum. Pacelerimiz harika. Yarışta çok az olsada sohbet etme şansımız oluyor. 2 kere İstanbul Maratonu 03:20 ile bitirdiğini, Mersin Maratonuna katılma sebebinin 2025 Paris Maratonuna hazırlık olduğu ve 03:10 dereceyi hedeflediğini söyledi. Yarışta her şey bir rütin gibi ilerliyordu. Tik, tak, tik, tak aynı bir saat gibi. Kontrollü bir tempo ile başlayıp, enerjimi dengeli kullanma planımı harfiyen uyguluyordum. Mersin merkez yönüne doğru giderken Süleyman abinin arkasına o kadar güzel saklandım ki bütün rüzgarı Süleyman abi absorbe etti. Ancak 35. kilometreye geldiğimde zorluğun gerçek anlamda başladığı noktadaydım. Son jelimi içtim ve ayaklarımdaki ağrılar artmaya, dizlerim sızlamaya başlamıştı. Her adım bir savaş gibiydi.
Bu anlarda aklıma her zaman yaptığım antrenmanlar ve RunZone5 geldi. Koşarak ulaştığım her kilometrede, hep kendimle savaşıyordum. En kritik anılardan biri, 37. kilometreydi. “İşte bu noktada diğerleri pes ediyor,” diye düşünüp, tempomu bir kez daha kontrol altına aldım ve derin nefeslerle nabzımı kontrol altında tutmaya çalıştım. Son 4 kilometreye geldiğimizde Süleyman abi’den izin alıp 05:15 temposunu korumaya çalıştım ve evet başarmıştım.
…
03:42:03! Kişisel en iyi derecemi neredeyse 10 dakika geliştirerek yeni bir rekora imza atmıştım. Süleyman abi olmasaydın olmazdı, gerçekten tüm kalbimle her şey için çok teşekkür ediyorum. İyi ki yanımdaydın.
…
Güzellik sadece bu derecede değil, aynı zamanda bu yolculuğun bana kattıklarında. Mersin Maratonu benim için bir zaferden öte yeni insanlar tanıdım.
Kendi adıma başarılı bir yarış oldu düşüncesindeyim. Okuyan herkese şimdiden çok teşekkür ederim.
Katilan tum arkadaslara basarilar.
burda da 15k koşulduğu yazıyor ama kayıtta onun yerine 10k var…
